X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی

اون کوچه ایی که من توش بزرگ شدم  رو چی  با خودش برد ؟

پدر  عزیزم  رو چی با خودش  برد ؟

بچه گیم  رو چی با خودش برد ؟

جوانی  مادر مظلومم  رو چی با خودش برد ؟

چی  منو  از پا  درآورد ؟

دستهای بزرگ و گرم  بابام  رو کی از من گرفت ؟

صدای  دلنشین ش  رو  کی ساکت کرد ؟

کوه  مردانگی  و بزرگی  رو چی  متلاشی کرد ؟

بوی گاهگل  نمناک  بعد از بارون  رو چی  از من دور کرد ؟

موهای سیاه و بلند مادرم  چی شد ؟

احمد کجاست ؟ سعید چی شد؟  پویا کوش ؟ چه بلایی سر حامد اومد ؟

پشت این همه غم  کیه ؟

لعنت به این همه  غم .

لعنت به این شبهایی که من تنهام .

من تنها  ، تو این اتاق رست 

  ، همه اش به این فکر میکنم  که چیزی بنویسم تا  شاید غلیان قلبم  رو تسکین بده .

من اینجا تنها نشسته ام ، باران  داره پیر میشه ،  خدای من  .. چقدر گذر زمان سخته ؟!

مثله  کشیدن  آرشه  روی سیم 

مثله کشیدن  اره  روی  ذهن .

میگن  : گفتی   اَلَست ...

بگم  غلط کردم ، بگم  نفهمیدم ، بگم  گوه خوردم   ،

حله ؟

آسمان  بار  امانت  نتوانست  کشید / قرعه ی فال  بنام من دیوانه  زدند .

تحفه ایی  که تو قرعه  کشی  میدنش  به یه دیوانه  بهتر از این هم از آب  در نمیاد .

قرعه کشی  و دیوانه !

اصلا  دیوانه  رو به قرعه کشی  چه حاجت ؟

کاش بجای بابام   من مرده  بودم .

کاش  بجای همه ی عزیزام   من بمیرم 

کاش بجای باران من پیر میشدم 

کاش   این   جسم  تو خالی  رو طوفان زندگی در هم می نوردید .

کاش من  اینقدر   خواب نمیدیدم 

حسن ریشی  مرد ؛

ممدعلی ماستی  رفت ؛

اکبر اقا ،

عباس عمه مرد 

عمو جعفر 

عمو حسن 

عمو حسین 

دایی مسعود هم مرد .

چیزی  جز حسرت  و اندوه   از  گذر زمان  برای من نمونده.

روزی که شاگرد اول شدم ، اصلا خودم نمیدونستم ، داشتیم تو صف  مسخره بازی درمیاوردیم که اسمم رو صدا کردن  و بهم جایزه  دادن !!

روزی که پزشکی  قبول شدم سر به آسمون  میساییدم 


امین  اومد پیشم  و رو دیوار اتاقم نوشت :

ای  خواجه  اگر قامت اقبال  تو امروز 

مانند  الف هیچ خم و پیچ  ندارد 

بسیار تفاخر مکن امروز که فردا

معلوم تو گردد  الف  هیچ  ندارد .


 ولی  من همیشه  میدونستم  که الف که هیچ ، بلکم  همه چیز  ، جز هیچ ،هیچ ندارد .

اون پسر  قدبلند و شاداب   و شلوغ  ،الان شده یه مرد سا کت و مودب و تنها .

من  موندم  و این وبلاگ .

من موندم  و فقط  محمد حسین 

من موندم  خودم 

من هستم   و  یه کوه  غصه ی  آمده و نیامده .

من  با چی میجنگم ؟

منم  و  یه  خروار  ریشخند 

من موندم  و  سیل زندگی .

من هستم  و سیلی  گذشته 

منم  و شلاق  اینده 

اینده  ؛  آینده 

اینده  یعنی  چیزی که میاید ،برای همه یعنی مرگ .

مرگی که روزی از راه خواهد  رسید 

آینده  یعنی  چه ؟ یعنی  چی میخواد  بیاد ؟

آینده ! 

آینده ی لعنتی  و  کثافت .

آینده  داره میاد ....

آینده یعنی  مرگ 

چه احمقی  هستیم  که به آینده  دل خوش کردیم !

آینده ایی که قاتل حال ماست ، آینده ایی که  قاتل خود ماست .

پس  حالا  که عاقبت  می آیی ؛ پس  زودتر بیا ...




تاریخ : پنج‌شنبه 12 مرداد 1396 | 01:21 | نویسنده: استاد | نظرات (74) (0 لایک)
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • وب کارت شارژ
  • وب پرسا نیوز
  • وب نواب
  • وب علوم پایه